Książę ze Szczytnej

GRÓB TZW. KSIĘCIA ZE SZCZYTNEJ (Szczytna, stan. 6, grób 4)

Książę pochowany został w tzw. grobie niszowym, którego konstrukcja opiera się na dwóch podstawowych elementach: prostokątnej jamie wejściowej (wymiary 220×160 cm) oraz wydrążonej w jednym z jej boków – przy dnie – niszy, która pełniła funkcję komory grobowej (maksymalne wymiary: 330×270 cm). Znajdowała się ona na północny-zachód od jamy wejściowej. Pomiędzy jamą wejściową a niszą znajdował się z kolei korytarz o długości 40-50 cm, który prowadził do niszy przez próg o wysokości około 25 cm. Jama wejściowa została celowo zasypana warstwą lessu, natomiast komora grobowa uległa gwałtownemu zniszczeniu – zawaleniu się stropu.

Na dnie niszy, na głębokości 250 cm od poziomu stropu, znajdował się słabo zachowany szkielet młodego mężczyzny (Adultus: 20-30 lat). Jego ciało ułożono w grobie na prawym boku, z silnie podkurczonymi nogami; lewą rękę ułożono zgiętą w stawie łokciowym pod kątem prostym, prawą – zgięto i zwrócono w stronę twarzy. W okolicy stóp zmarłego ułożono kilka naczyń – amforę oraz różnej wielkości puchary, z których największy odwrócony był do góry dnem. Za plecami zmarłego zarejestrowano wiele darów grobowych: m.in. krzemienne noże, odłupki, miedziane pośredniki, krzemienną siekierę i grociki sercowate. Natrafiono tu także na muszle ślimaka winniczka, płaską osełkę kamienną, kościane dłuto oraz kości bydła. W okolicy głowy i szyi mężczyzny znajdował się miedziany naszyjnik i 3 miedziane kółka (zausznice?). W pobliżu kości rąk znaleziono unikatowy w skali Europy Środkowej miedziany toporek.